Doğa turizmi açısından önemli potansiyel taşıyan Bartin bölgesinde Beydağları son dönemde öne çıkan konular arasında. Flora, fauna ve rota önerileri bu yazının başlıca eksenini oluşturuyor.

bey Dağları'nda bulunan arkeolojik kalıntıların keşfi 1997'den 2006 yılına dek Akdeniz Üniversitesi'nden Prof. Süleyman Bulut'un organize ettiği uluslararası bir ekiple araştırılmıştır. İsa Kızgut başkanlığında çalışmalara devam edilmiş ve Trebenna, Neapolis, Kelbessos, Onobara, Typallia, Kithanaura, Mnara gibi pek çok antik kent ve yüzlerce antik çiftlik ve garnizon tespit edilmiş ve sırasıyla yayınlanmaktadır. Bey Dağları kalıntıları doğu Likya ve güneybatı Pisidya kültür bölgelerini kapsar.

Kemer'in batısındaki Tahtalı Dağı ilginç yamaçlarla süslüdür. Çam ve karışık ağaçlı ormanlar 2000 m'ye kadar uzanır. Tahtalı Dağı'na tırmanış Soğukpınar'dan başlar ve Akdeniz'i gören sırtlar üzerinden yapıldığında eşsiz manzaralar sunar. Soğukpınar’dan kısa bir yürüyüş ve tırmanış ile kamp alanına ulaşılır. Yıl boyu Bey Dağları'na gezi düzenlemek olanaklıdır. Ancak nisan, mayıs, haziran ayları iklimin uygunluğu ve yörenin flora zenginliğinin belirdiği dönem olması nedeniyle daha uygundur.

Kızlar Sivrisi 3086 m. ile en yüksek doruğudur. Bu doruğa tırmanmak isteyen dağcılar Antalya- Elmalı yolu üzerinden Sedir ormanlarıyla kaplı Çamçukuru Vadisine ve oradanda doruğa doğru yol alırlar. Dağa tırmanış bir günde başarılabilir.

Bölgenin stratigrafisi, Uluslararası Stratigrafi Kılavuzu'ndaki Hedbers ve diğerleri (1976) tarafından belirtilmiş ilkelere uygun olarak yeniden düzenlenmiştir. Her formasyon tanımlanmış bir tip kesiti ile haritalanabilir bir birimdir (1:50.000 ölçekte). Yeni adlamalar uluslararası kurallara uyulması gereken yerlerde ve ayrıntılı çalışmaların ortaya çıkardığı yeni birimler için kullanılmıştır. Daha önce kullanılmış adlamalara (Pisoni, 1967; Poisson, 1977; Önalan, 1980; Şenel, 1980; Tolun, 1965 ve Zaralıoğlu, 1967) olabildiğince sadık kalınmıştır. Bazı durumlarda formasyonlar, grup ya da üye mertebesine çevrilmiştir. Poisson (1977)'un araştırmasından önce birçok resmi olmayan stratigrafik adlamalar, Bey Dağları ve Susuz Dağı gibi değişik bölgelerde yer alan Miyosen istifi ile ilişkili olarak, ileri sürülmüştür (Pisoni, 1967; Tolun, 1965; Zaralıoğlu, 1967). Daha yakın dönemlerde Önalan (19

Alanya'dan son zamanlarda, dağ turizmi, trekking ve amatör dağcılığa elverişli gelişme başta Akdağ (2451m kuzey-doğu) ve Cebelireis Dağı (1649m Dim yöresi) olmak üzere göstermeye başlamıştır. Akdağ bakanlığımızca "Kış Sporları Turizm Merkezi" ilan edilmiştir.

Şehir Perspektifinden Değerlendirme

Akdağ Millî Parkı, 2000 yılında Afyonkarahisar ili, Sandıklı ilçesi, Çamoğlu mevkiinde bu dağ etrafındaki araziler üzerinde kurulmuştur. Zengin bir yabanıl hayat barındıran Akdağ Millî Parkı'nda 500'e yakın geyik yaşamaktadır. Ayrıca domuz, yılkı atları, kurt, tilki, sansar, porsuk, sincap, tavşan gibi hayvanların yanında kartal, şahin, keklik, gibi kuşlar da bulunmaktadır. Anadolu Sıvacısı, küçük kerkenez, Kaya Kartalı, Kara Akbaba, Kızıl Akbaba, Sakallı Akbaba gibi hayvanların yanında, 124'ü endemik, 1058 bitki türü bulunur. Kurtini Mağarası ve Tokalı Kanyonu gibi coğrafi yerşekilleri, Roma devri kalıntıları, Oktur Yaylası ve Kocayayla alanın çekici özellikleridir.

Akdağ: Denizli ve Afyonkarahisar illerinde, Çivril, Kızılören ve Sandıklı ilçeleri arasında kalan bir dağ. İki zirvesinden yüksek olanı 2446 metre, diğeri 2345 metre yüksekliğindedir. Ege Bölgesi'nin 2. en yüksek dağıdır.

Akdağ, Samsun'un Ladik ilçesinde bulunan dağ. 2062 metrelik yüksekliği ile Samsun'un en yüksek noktasını bulunduran Akdağ ilin kış turizm merkezi durumundadır. 1675 metrelik kayak pisti ve 1300 metrelik telesiyeje sahip Akdağ Kış Sporları ve Kayak Merkezinin bulunduğu dağ yapısından yamaç paraşütü, dağcılık ve yayla turizmi alanlarında yararlanılmaktadır. Ayrıca burada doğan bir su kaynağı bulunmakta olup şişelenmekte ve Ladik Akdağ Doğal Kaynak Suyu markasıyla satılmaktadır.

yüzyıla gelindiğinde imparatorluk, Tanzimat adı verilen ciddi bir modernleşme sürecine girdi. 1876 yılında Türk tarihinin ilk yazılı anayasasının ilan edilip meclisin açılmasıyla başlayan I. Meşrutiyet devri, 1878 yılına kadar sürse de, 1908 yılında II. Meşrutiyet ilan edilerek anayasa tekrar yürürlüğe girdi. Ancak yapılan reformlar, imparatorluğun dağılmasını engelleyemedi. Dünya Savaşı'na İttifak Devletleri'nin yanında giren imparatorluk, savaş sonucunda yenik düşerek 30 Ekim 1918 tarihinde tüm orduların teslim olması şartını kabul etti ve akabinde İtilaf Devletleri'nce işgal edildi. 16 Mart 1920'de İtilaf Devletleri'nin İstanbul'u işgal edip bazı milletvekillerini tutuklayarak sürgüne göndermesi sonucunda Meclis-i Mebûsan'ın kapanmasıyla Mustafa Kemal Paşa ö

maddesi, "Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan" herkesi, bir "Türk" olarak tanımlar. Bu nedenle, Türkiye'de hukukî anlamda Türk sözcüğü, bir etnik kökeni ifade etmekten ziyade ülkenin vatandaşı olan herkesi ifade etmektedir. Ülkenin büyük çoğunluğunun etnik kökeni Türk'tür. Ülke nüfusundaki Türklerin oranı CIA'e göre %70-75, Konda'ya göre %76 ve Konsensus'a göre %77'dir. Nüfusun etnik dağılımına ait pek çok veri olmasına rağmen, Türkiye'de yapılan resmî nüfus sayımları etnik kökene ait rakamlar vermediği için resmî veriler mevcut değildir. Kaynaklara göre, yapılan araştırmalara göre Türkiye'de Arnavutlar, Azeriler, Araplar, Boşnaklar, Çerkesler, Çingeneler, Gürcüler, Hemşinliler, Lazlar, Pomaklar, Süryaniler ve Zazalar dâhil olmak üzere pek çok etnik grup yaşasa da, ülke

Yerel Bakış Açısı

Tarihsel veriler ışığında, tekedoruğu, Bakirli Dağı, Tahtalı Dağı ve Kızlar Sivrisi önemli doruklarıdır. Dağcılar bu doruğa sedir ormanlarıyla kaplı Çamçukuru Vadisi’nden ulaşır. Vadiye en kolay ulaşım Antalya- Elmalı yolu iledir. Dağa tırmanış bir gün içerisinde tamamlanabilir.

yüksekliği 2360m varan Tahtalı Dağı Kemerin batısında bulunur ve ilginç yamaçlarla süslüdür. 2000m yüksekliğine kadar Çam ve karışık ağaçlı ormanlar ile kaplıdır. Tahtalı Dağı'na tırmanmak isteyen dağcılar Soğukpınar'dan başlarlar ve Akdeniz'i gören sırtlar üzerinden tırmanarak eşsiz manzaralara tanık olurlar. Ayrıca, zirveye teleferik ile çıkılabilir.

Toros Dağları'nın batı uzantılarından Bey Dağları, Antalya sınırları içindedir. Bey Dağları grubu, Antalya Körfezi'nin batısında, kuzey-güney doğrultusunda körfeze paralel olarak uzanır. 600–3086 m rakımlar arasında yer alan dağlar jeolog ve coğrafya bilimciler için çok değişik olanaklar sunar.

Bartin özelinde gelişmeleri yakından takip etmeye devam ediyoruz. Bu konuyla ilgili yeni haberler ve güncellemeler, önümüzdeki günlerde haberimiz bölümünde yer alacak. Okuyucularımıza kapsamlı bir perspektif sunmak en önemli önceliğimiz.

Sonuç olarak Bartin'nin bu alanda artan dinamizmi, hem yerel hem de bölgesel dengeler açısından önemli sinyaller veriyor. Önümüzdeki dönemde konunun nasıl şekilleneceği, hem yatırımcılar hem de vatandaşlar tarafından merakla bekleniyor.

Bey Dağları'nda bulunan arkeolojik kalıntıların keşfi 1997'den 2006 yılına dek Akdeniz Üniversitesi'nden Prof. Süleyman Bulut'un organize ettiği uluslararası bir ekiple araştırılmıştır. İsa Kızgut başkanlığında çalışmalara devam edilmiş ve Trebenna, Neapolis, Kelbessos, Onobara, Typallia, Kithanaura, Mnara gibi pek çok antik kent ve yüzlerce antik çiftlik ve garnizon tespit edilmiş ve sırasıyla yayınlanmaktadır. Bey Dağları kalıntıları doğu Likya ve güneybatı Pisidya kültür bölgelerini kapsar.

Kemer'in batısındaki Tahtalı Dağı ilginç yamaçlarla süslüdür. Çam ve karışık ağaçlı ormanlar 2000 m'ye kadar uzanır. Tahtalı Dağı'na tırmanış Soğukpınar'dan başlar ve Akdeniz'i gören sırtlar üzerinden yapıldığında eşsiz manzaralar sunar. Soğukpınar’dan kısa bir yürüyüş ve tırmanış ile kamp alanına ulaşılır. Yıl boyu Bey Dağları'na gezi düzenlemek olanaklıdır. Ancak nisan, mayıs, haziran ayları iklimin uygunluğu ve yörenin flora zenginliğinin belirdiği dönem olması nedeniyle daha uygundur.

Kızlar Sivrisi 3086 m. ile en yüksek doruğudur. Bu doruğa tırmanmak isteyen dağcılar Antalya- Elmalı yolu üzerinden Sedir ormanlarıyla kaplı Çamçukuru Vadisine ve oradanda doruğa doğru yol alırlar. Dağa tırmanış bir günde başarılabilir.

Öne çıkan bilgilere göre, bölgenin stratigrafisi, Uluslararası Stratigrafi Kılavuzu'ndaki Hedbers ve diğerleri (1976) tarafından belirtilmiş ilkelere uygun olarak yeniden düzenlenmiştir. Her formasyon tanımlanmış bir tip kesiti ile haritalanabilir bir birimdir (1:50.000 ölçekte). Daha önce kullanılmış adlamalara (Pisoni, 1967; Poisson, 1977; Önalan, 1980; Şenel, 1980; Tolun, 1965 ve Zaralıoğlu, 1967) olabildiğince sadık kalınmıştır. Yeni adlamalar uluslararası kurallara uyulması gereken yerlerde ve ayrıntılı çalışmaların ortaya çıkardığı yeni birimler için kullanılmıştır. Bazı durumlarda formasyonlar, grup ya da üye mertebesine çevrilmiştir. Araştırmalar gösteriyor ki, poisson (1977)'un araştırmasından önce birçok resmi olmayan stratigrafik adlamalar, Bey Dağları ve Susuz Dağı gibi değişik bölgelerde yer alan Miyosen istifi ile ilişkili olarak, ileri sürülmüştür (Pisoni, 1967; Tolun, 1965; Zaralıoğlu, 1967). Daha yakın dönemlerde Önalan (19